Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia pragnę życzyć wszystkim byśmy je spędzili w zdrowiu i rodzinnej atmosferze wzajemnego zrozumienia i pokoju.
Niech ta święta chwila przypomni nam o nieskończonym darze miłości, którym jest narodzenie Jezusa. Spędźmy je w atmosferze miłości i jedności w rodzinie tej małej i tej dużej której na imię Polska.

Sergiusz Stachaczyk

W ten świąteczny czas, jak co roku wspominamy Jego pierwsze przyjście w tajemnicy wcielenia, gdy przyjmuje ludzką naturę i objawia się światu. Z nadzieją oczekujemy drugiego przyjścia, w chwale majestatu, o czym również mówi czas Adwentu, przygotowujący nas nie tylko do świętowania Jego Narodzenia, ale też zachęcający do czujności, gdyż Chrystus powróci na końcu czasów.

W Cesarstwie Bizantyjskim mamy do czynienia z kontynuacją tradycji prawa rzymskiego modyfikowanego od czasów cesarza Konstantyna przez chrześcijaństwo. Podstawowe zasady prawa bizantyjskiego rozpowszechniano na całym terytorium Imperium wraz z młodymi nowo ochrzczonymi społecznościami. Charakterystyczną cechą chrześcijaństwa bizantyjskiego stał się rozkwit mistyki. Hezychastyczna (nurt mistyki bizantyjskiej) teologia głoszona przez wykształconych mnichów stanowiła chrześcijańską odpowiedź na grecki neopoganizm i szerzący się w renesansowej Europie judaizm.

To jednoznaczne widzenie cywilizacji w kategoriach systemu moralno-prawnego wyrasta u Konecznego z przeciwstawienia się niemieckim filozofom, którzy wprowadzali podział między cywilizacje duchowe i zewnętrzne. Pozytywnym ideałem polskiego historyka była cywilizacja rzymska. Ale w ramach Cesarstwa wyróżnił on jednak dwa modele: wschodnio-chrześcijański, w którym religia przystosowała się, jego zdaniem, do cywilizacji, i katolicki, gdzie cywilizacje przystosowały się do religii.