W 2025 roku jest 15 lat inicjatywy marszu niepodległości. Inicjatywy dziś zasługującej na miano “Pokolenia Marszu”. Pokolenia Marszu dokładnie tak jak pokolenia JP II, pokolenia Solidarności, pokolenia Radia Maryja. Jeden wychodzi z drugiego a wszystkie niosą i przekazują pałeczkę wolności. Niestety przekazują pałeczkę nic więcej; nie mamy jej a deklaracje politycznych co do rzekomej wolności, niepodległości to bon moty. Bez nich, bon motów, byłoby gorzej. Źle.

Podejrzewam, że w sprytnych głowach specjalistów od ścigania „pisiorów” narodził się taki plan: jak Ziobro wróci do Polski, to się go aresztuje i będzie się go trzymało w areszcie kilka lat – bez procesu. Zatem będzie zamknięty – ale „z domniemaniem niewinności”. Bo areszt to środek „zabezpieczający” a nie więzienie dla skazanego. Niewinnego – kombinują zapewne cwaniaki – Prezydent nie może ułaskawić, więc będzie siedział, a „właściwi” sędziowie będą przedłużać areszt w nieskończoność. Chyba, że wcześniej umrze na nieleczonego raka.

Gdy rząd po dwóch latach postanowił ujawnić sprawę sprzedaży działki w okolicach planowanego CPK przedstawicie le rządu i „mediów głównego nurtu” straszyli olbrzymimi kwotami, jakie trzeba będzie zapłacić za odzyskanie działki, „która niesłychanie zyskała na wartości”. Popisywali się przy tym swoją niekompetencją – lub złą wolą – mówiąc raz o „pierwokupie” a innym razem o „odkupieniu”. Trudno uwierzyć, by nie mogli ustalić czy umowa sprzedaży gwarantowała prawo pierwokupu czy odkupu.

Z ust polityków koalicji rządzącej padają groźby, z których wynika, że nie o sprawiedliwość im chodzi, lecz o zemstę. Szczególny popis w tym względzie dał ostatnio wicemarszałek (i zapewne niebawem – Marszałek Sejmu) p. Czarzasty. Na niezależność sędziów wyznaczanych przez p. Żurka nie ma co liczyć. Można założyć się, że natychmiast po zdjęciu immunitetu p. Ziobro wylądowałby w areszcie na bardzo wiele miesięcy – chyba, że wcześniej by tam umarł. Bo przecież wiadomo, że ma raka i jest w trakcie leczenia i że ma kolejny termin terapii w klinice w Brukseli.

Do sztambucha ideowym postaciom z TPPT.

Sprawa towarzystwa wzajemnej adoracji; skutecznie od 1987 roku organizującego kwestę na rzecz odnawiania politycznie bezpiecznych piotrkowskich nagrobków, jest toksyczna.

Dlaczego tak jest? Patrząc od daty powstania inicjatywy. 1987 (totalne uwłaszczanie się aparatu PRL) i nie wychyleniu się organizatorów do piotrkowian polskiego Sierpnia 80’ tamtego czasu i później stanowi swoistą barierę. Zwrócę tu uwagę, że była to forma oddzielenia się od oligarchii bezpieki, nie mająca jednak odwagi z nami się spotkać. Woleli milczkiem rondelek oprzątać.

Na ostatniej XXV sesji, IX kadencji rady miejskiej, maniutkomania wywaliła trzech radnych. Wywaliła z klubu radnych i jak się nazywali, lata temu, ze zjednoczonej prawicy (wiele jeszcze nicków używali). Lata całe wskazywałem swoją pisaniną, także kontaktami personalnymi o koteryjnym pochodzeniu tegoż i o problemach pojawiających się tutaj. Mianowicie samonapędzania się w kozi róg. Owszem w pewnym momencie pojawił się tam oryginalny dobry przykład choć z rozdania Maniutka to samodzielny i wiarygodny.

Kilkanaście miesięcy temu nagle ucichła propaganda rozliczeń bezgotówkowych i zapowiedzi, iż naszą bliską przyszłość stanowią transakcje bezgotówkowe. Rezygnacja z gotówki jest korzystna dla władz i dla sprzedawców w wielkich korporacjach, a bardzo niebezpieczna dla ludzi. Władzom zapewni całkowity wgląd w działania ludzi, a w razie „potrzeby” może ich jednym ruchem pozbawić dostępu do ich własnych pieniędzy. Korporacje handlowe na podstawie transakcji będą mogły dokonać „konstrukcji profilu konsumenta” i sterować jego zakupami i zachowaniami.

Prasa doniosła, iż samorządowcy Uniwersytetu Medycznego w Łodzi zaprotestowali przeciw udostępnieniu mu jednej z sal UM na spotkanie ze znanym podróżnikiem i felietonistą Wojciechem Cejrowskim, człowiekiem odznaczanym za swoje relacje przez najbardziej renomowane, mające autorytet światowy instytucje brytyjskie a jednocześnie felietonistą o zdecydowanie prawicowych konserwatywnych poglądach. I one stały się przyczyną protestu owych samorządowców studenckich. Zgroza!!! W latach 1980-81 studenci łódzcy wielotygodniowym strajkiem wywalczyli wolność słowa na uczelniach polskich.