Społeczność katolicka całego świata zatrzęsła się z oburzenia. Po raz pierwszy w historii policja izraelska zabroniła wstępu do Bazyliki Grobu Bożego zwierzchnikom naszego Kościoła w Ziemi Świętej – Patriarsze Jerozolimy i Kustoszowi Ziemi Świętej. Względy bezpieczeństwa nie miały tu znaczenia – nie chodziło bowiem o uroczystość publiczną lecz o ceremonie Wielkiego Piątku w b.wąskim gronie. Takiej brutalnej demonstracji władzy nie czynili ani Arabi ani Turcy ani nawet poprzednie rządy Izraela. Obecnemu premierowi chyba władza uderzyła do głowy.

W Wielkim Tygodniu poświęcę swój blog tematom związanym z Męką Pana naszego Jezusa Chrystusa. Zacznę od upamiętnień dokonanych przez Polaków.

Nowe po holokauście przedsiębiorstwo żydowskiego szowinizmu. Mowa o rzekomo semickim chrześcijaństwie.

Zastanawiałem się co zrobi polityczne żydostwo po tym jak medialnie odebrano Izraelowi Holocaust jako pałkę na nielojalnego Goja.
Majstersztyk z starotestamentalnym “Całopaleniem w imię Boga”, przerobionym na żydowski szowinizm, trwał latami. Pojawił się wraz z ponownym już nie semickim przybyciem Żydów do Palestyny.

Co zrobiono? Znów sięgnięto do korzeni. Tym razem do pierwszych uczniów Pana naszego Jezusa Chrystusa robiąc z niego niedojdę, który nie zabijał wrogów.

Odwieczny radny piotrkowskiego samorządu pewnikiem w kwietniu straci żołd przewodniczącego komisji RM. A to byłoby rodzajem zabicia ważnej w demokracji pozycji. Pozycji nie kłaniania się koteriom. Mało takich pozycji a takie z komisji… winny obronić piotrkowskiego dinozaura RM. To ważne, zaświadczy o całej komisji. Nie można tu przesłonić widzenie Piotra za obecnego rozdania z Juliuszem nie wiadomo komu wiernickim. Takie patrzenie to nieostrożne, nie polityczne patrzenie.

Bardzo przeze mnie szanowany i lubiany p. red Jan Pospieszalski w artykule „Tresura i bunt” zamieszczonym w tygodniku „Do Rzeczy” nr. 12(672) przypomina dzieje agresji środowisk feministycznych na wartości tradycyjne, chrześcijańskie z natury. Przypomina Konferencje Kair 1994 i Pekin 1995. Pisząc o oporze pomija dość skuteczne „zablokowanie postępu” na Sesjach ONZ Kair+, Pekin+5 oraz Istambuł+5, które w planach tamtych „postępowych środowisk” miały „przyklepać” osiągnięcia wspomnianych przez niego Konferencji. Nie przyklepały.

Sz.Pan Paweł Lisicki w swoim „wstępniaku” w tygodniku „Do Rzeczy” nr 12 (67) twierdzi, iż „USA przystąpiły do wojny [z Iranem – przyp. Jk] bez jasnych celów strategicznych […]. Otóż Prezydent Trump wielokrotnie stwierdzał, iż nie wolno dopuścić, by Iran stał się kolejnym „mocarstwem atomowym”. Żądał zatem, by: 1. Iran zrezygnował z wzbogacania uranu oraz wydał zapas uranu wzbogaconego ponad miarę wyznaczoną przez układ międzynarodowy JCPOA (układ ten podpisały z Iranem także UK, Francja, UE, Niemcy , Rosja i Chiny) 2.Iran zrezygnował z posiadania rakiet dalekiego zasięgu.