SOLIDARYZM W EKONOMII 17

EURO INSTRUMENTEM BUDOWY SUPERPAŃSTWA

Przyspieszenie procesu przekształcania Unii Europejskiej w superpaństwo nastąpiło zaraz po rozpoczęciu wojny na Ukrainie. Na początku obecnej kadencji szefowa Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen zapowiedziała, że jej celem jest doprowadzenie do zbudowania superpaństwa. Taki ustrój ma swoje źródło w ideologii Altiero Spinellego, który był wrogiem chrześcijańskiej tradycji Europy, jej dziedzictwa kulturowego, tradycji narodowych i rodziny jako związku mężczyzny i kobiety. Spinelli, którego ideologię wdrażają Ursula von der Leyen wraz z grupą unijnych biurokratów, miał na celu stworzenie nowego ustroju gospodarczego, w którym występują dwie klasy ludzi, czyli grupa oligarchów - ściśle powiązana z rządzącymi, oraz lud pracujący pozbawiony własności i praw wyborczych. Niemieccy zwolennicy superpaństwa rękami von der Leyen realizują cele Spinellego w taki sposób, aby zachować dominację interesów Niemiec i niemieckiej gospodarki. Przy tym Berlin nie ma zamiaru stosować w swoim kraju zasad obowiązujących w planowanym superpaństwie, co ma tworzyć korzyści tylko dla samych Niemiec, gdyż to oni chcą zająć pozycję zarządcy nad innymi narodami.

Realizacja superpaństwa dokonywana jest za pomocą takich instrumentów, jak: Europejski Trybunał Sprawiedliwości, centralizacja budżetu UE, przenoszenie wpływów podatkowych do kasy UE, umowa z krajami Mercosuru, ideologiczna transformacja energetyczna stawiająca na farmy wiatrowe i panele fotowoltaiczne, podatek za emisję $CO_{2}$, ideologia niszcząca rodzinę, odbieranie złota państwom, które weszły do strefy euro, wpływ na wybór władz w państwach realizujących politykę superpaństwa, usuwanie konstytucji narodowych, stawianie władzy superpaństwa ponad instytucje narodowe. Jednym z kluczowych instrumentów budowy superpaństwa jest waluta euro, która odbiera narodom suwerenność zarządzania polityką pieniężną, redukuje elastyczność wymiany handlowej i usuwa mechanizmy konieczne do prowadzenia elastycznej polityki eksportowej. Euro odbiera narodom możliwość autonomicznego ustalania stóp procentowych, których poziom powinien być dostosowany do kontekstu warunków gospodarczych danego kraju. Własna waluta jest jakby „termometrem”, który mierzy temperaturę obrotu gospodarczego i w zależności od jej wysokości aplikuje się, w ramach autonomicznej polityki gospodarczej i pieniężnej danego kraju, odpowiednie środki, które pozwalają na maksymalizowanie wartości ekonomicznej i kapitału narodowego.

W krajach, które wprowadziły euro, poza Niemcami i Holandią, doszło do znacznego wzrostu długu oraz potężnego ubytku PKB, czyli dochodu obywateli. Wejście Francji, Hiszpanii i Włoch do strefy euro spowodowało stratę na poziomie ok. 2 rocznych PKB tych krajów, co przełożyło się na relatywne zmniejszenie dochodów gospodarstw domowych. Wzrost długu publicznego obciążył także podatników, szczególnie tych średnio zamożnych i biednych. 1 stycznia 2026 r. do strefy euro weszła Bułgaria, której potencjał ekonomiczny jest na bardzo niskim poziomie, co spowoduje zahamowanie jej rozwoju gospodarczego. W krajach dawnego bloku wschodniego, które wprowadziły euro, obserwuje się coraz mniejszy poziom kapitałów gospodarstw domowych w stosunku do Niemiec lub Holandii. Taki los niestety spotka Bułgarię, co jest kolejnym ostrzeżeniem dla Polski, aby broniła się przed niebezpieczeństwem przyjęcia wspólnej waluty, zwłaszcza że po wejściu do strefy euro stracilibyśmy władzę nad zgromadzonymi w NBP 550 tonami złota.

Prof. Zbigniew Krysiak